NUR-22 (RT-22) „Izabela” to polska samobieżna stacja radiolokacyjna używana przez oddziały przeciwlotnicze Wojsk Lądowych. Przeznaczona jest do wykrywania, śledzenia, identyfikowania celów powietrznych. Stacja umożliwia wykrycie obiektów o skutecznej powierzchni odbicia 1 m² lecących na wysokości 1000 m i odległości 80 km. Maksymalna odległość wykrycia wynosi 100 km, a maksymalna wysokość wykrycia 7 km. Stacja jest zbudowana na podwoziu samochodu Tatra 815 w wersji czteroosiowej. Stacja przeszła modernizacje w WZE S.A. tj. modernizacja wskaźnika (w tym zastąpienie ekranu lampowego ekranem LED), modernizacja poziomowania pojazdu – system automatyczny, modernizacja systemu IFF – rozpoznania-identyfikacji swój-obcy z nowym interrogatorem oraz systemu nawigacji inercyjnej (zastosowano system TALIN 3000). Przeprowadzone modernizacje poprawiły charakterystyki użytkowe stacji oraz skróciły czas osiągnięcia gotowości bojowej. Zastosowana w stacji antena paraboliczna ma rozmiary 4,2 × 3,1 m i obraca się z prędkością 6 lub 12 obr./min. Antena jest unoszona mechanicznie na ramie. Radar ma całkowicie cyfrowy układ obróbki sygnału. Układ pozwala na automatyczne śledzenie 72 celów powietrznych. Wyposażony jest w system łączności z radiostacją RRC-9500. Kompetencje serwisowania w każdym zakresie – WZE S.A. w Zielonce
Dane techniczne stacji radiolokacyjnej
- pasmo pracy S (3,2-3,4 GHz)
- zasięg wykrywania: do 100 km
- pułap wykrywania: 7 km]
- ilość śledzonych obiektów 72
- pokrycie przestrzeni w elewacji -10° +65°
- moc szczytowa ok. 100 kW
- moc średnia ok. 1 kW
- nośnik: Tatra 815
- trakcja kołowa 8×8
- załoga 3 osoby
- silnik wysokoprężny o mocy 360 KM (265 kW)[2]
- długość – 10,3 m
- szerokości – 2,75 m
- wysokość – 3,39 m
- masa – 31 000 kg
- prędkość:
- 65 km/h (po drogach utwardzonych)
- 40 km/h (po drogach gruntowych)
- zasięg – 500-600 km